بیت رهبری
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
با رحلت
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ و انتخاب حضرت
آیتالله سیدعلی حسینی خامنهای به عنوان رهبر انقلاب، یکی از مسائل کلیدی، تعیین محل استقرار و چگونگی سازماندهی تشکیلات دفتر ایشان بود. این مقطع حساس تاریخی، نیازمند اتخاذ تصمیماتی بود که ضمن حفظ شأن جایگاه رهبری، با اولویتهای امنیتی، فرهنگی و اجتماعی همخوانی داشته باشد.
[ویرایش]
در روزهای نخست، پیشنهادهای مختلفی برای محل اقامت رهبر انقلاب مطرح شد که با درایت و ملاحظات ایشان مورد بازبینی قرار گرفت:
رد پیشنهاد جماران: اگرچه
جماران به دلیل اقامت امام راحل نمادین بود و از نظر حفاظتی (به دلیل قرارگیری در دامنه کوه) شرایط مناسبی داشت، اما آیتالله خامنهای به پاس احترام به ساحت امام خمینی (ره) و خانواده ایشان، از پذیرش این پیشنهاد خودداری کردند.
رد پیشنهاد اردوگاه شهید باهنر: پیشنهاد دیگر، استقرار در
اردوگاه شهید باهنر (منظریه) بود. رهبر انقلاب با این استدلال که این مکان متعلق به دانشآموزان و فرهنگیان است و نباید آنها را از فضای تفریحیشان محروم کرد، و همچنین به دلیل تمایل به حضور در مرکز شهر و در دسترس بودن برای عموم مردم و مسئولان، این پیشنهاد را نیز نپذیرفتند.
انتخاب منطقه ریاستجمهوری: در نهایت، تصمیم بر آن شد که ایشان در منطقه ریاستجمهوری مستقر شوند. این انتخاب بر پایه دسترسی آسانتر به قوای سهگانه و تمایل به حفظ ارتباط بیواسطه با بافت شهری و مردم صورت گرفت. ملکی متعلق به خانواده «نظام مافی» در مجاورت ساختمان ریاستجمهوری خریداری شد که با احداث
حسینیه امام خمینی در کنار آن، این مجموعه به عنوان بیت و محل دیدارهای رسمی رهبری تثبیت گردید.
[ویرایش]
انتخاب
رئیس دفتر رهبری یکی از چالشهای مهم ابتدایی بود؛ چرا که باید فردی برگزیده میشد که علاوه بر شایستگی اجرایی، از حواشی جناحی به دور باشد.
پیشنهادهای اولیه: مرحوم حجتالاسلام
سید احمد خمینی پیشنهاد استفاده از آقایان ناطقنوری و عبدالله نوری (بهعنوان نمایندگان دو جناح وقت) را مطرح کرد تا تعادلی در فضای سیاسی ایجاد شود. معیار غیرجناحی بودن: آیتالله خامنهای با هوشمندی، پرهیز از دوقطبیهای سیاسی را در اولویت قرار دادند تا از جوسازیهای داخلی و خارجی جلوگیری شود. ایشان
حجتالاسلام محمدیگلپایگانی را که در دوران همکاری در عقیدتی-سیاسی ارتش و سفرهای متعدد مورد شناخت کامل ایشان بودند، برگزیدند. این انتخاب به دلیل عدم تعلق وی به جناحهای سیاسی، به عنوان یکی از بهترین الگوهای مدیریتی در دفتر رهبری ارزیابی میشود.
[ویرایش]
در ابتدای دوران رهبری، «گروه مشاوران» متشکل از چهرههای سیاسی برجسته از جمله آقایان
میرحسین موسوی خامنه،
باهنر،
خاتمی،
هاشمیرفسنجانی،
موسویخوئینیها و محمدیگلپایگانی تشکیل شد. این گروه جلسات هفتگی داشتند تا در امور کلان به رهبر انقلاب مشورت دهند. با گذشت زمان و استقرار و بلوغ ساختار تشکیلات دفتر رهبری، نقش این گروه مشاوران بهتدریج کمرنگ و جای خود را به ساختارهای تخصصیتر داد.
[ویرایش]
یکی از ویژگیهای مهم دفتر رهبری، ایجاد سیستم نظارتی برای رسیدگی به تظلمخواهی مردم بود. پس از گزارشی مبنی بر بروز تخلف در یک پرونده قضایی و حساسیت شدید رهبر انقلاب نسبت به رعایت حقوق شهروندان و عدالت، ایشان حکمی را برای
حجتالاسلام ناطقنوری جهت تشکیل دفتر بازرسی صادر کردند. تأکید ایشان بر «کوچک بودن» این دفتر و هدفگذاری آن بهعنوان «ملجأ و پناهگاه مردم برای رسیدگی به تظلمات»، نقطه عطفی در نظارت بر دستگاههای اجرایی و قضایی از طریق دفتر رهبری بود.
[ویرایش]
به وقت ۰۶:۳۵ UTC (۱۰:۰۵ صبح به وقت ایران)،
فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که «نیروهای شریک» حملات هوایی علیه ایران را آغاز کردهاند. دقایقی بعد، حدود ساعت ۰۶:۴۵ UTC (۱۰:۱۵ صبح به وقت ایران)، نیروی هوایی اسرائیل موج گستردهای از عملیات نظامی را آغاز کرد؛ عملیاتی که در آن، نیروهای آمریکایی و اسرائیلی زیرساختهای فرماندهی و کنترل، سایتهای موشکی، مراکز پهپادی و تأسیسات راداری را هدف قرار دادند. در ادامه حملات، گزارش شد که سیّد علی حسینی خامنهای و چند مقام عالیرتبه ایرانی، و همچنین اعضای خانوادهاش به شهادت رسیدند. ساعت ۰۷:۱۵ UTC (۱۰:۴۵ صبح به وقت ایران)، گزارش شد که
مدرسه ابتدایی دخترانه شجره طیبه در میناب نیز هدف اصابت موشک قرار گرفته و رسانههای ایرانی از شهادت دهها نفر خبر دادند.
