راضیه
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
راضیه از القاب
حضرت فاطمه زهرا و به‌معنای «خشنود به تقدیر و قوانین الهی» است. در مطالب نقل‌شده، این لقب با آیه «یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ» پیوند داده شده است.
[ویرایش]
«راضیه» اسم فاعل از ریشه «رَضِیَ» و به‌معنای راضی و خشنود است. در متن ارسالی، این وصف از والاترین درجات ایمان شمرده شده و درباره حضرت فاطمه به رضایت او از آنچه خداوند برایش مقدر کرده بود تفسیر شده است؛ از جمله ترس و آزار در راه دین، ستم، اندوه و غم. بر این اساس، آن حضرت در همه مراحل زندگی از وضع خود شکایت نکرد.
[ویرایش]
آیه ۲۷ و ۲۸ سوره فجر: «يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً» «ای نفس مطمئن، به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو از او خشنودی و او از تو خشنود است.» این آیه به‌عنوان یادکردِ قرآنیِ صفت رضایت حضرت فاطمه معرفی شده است. ترکیب «راضیه مرضیه» در آیه، دو وصف پیوسته را بیان می‌کند: خشنودی بنده از پروردگار و خشنودی پروردگار از بنده.
