ماه ذی القعده
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ذیالقعده (به عربی: ذُو القَعدة) یازدهمین ماه از ماههای تقویم
هجری قمری است که پس از
شوال و پیش از
ذیالحجه قرار دارد. این ماه یکی از
ماههای حرام است. در این ماهها آغاز جنگ در اسلام ممنوع است، مگر در صورت دفاع. همچنین ذیالقعده یکی از ماههای حج است که همراه با شوال و ذیالحجه، زمان انجام مناسک حج را تشکیل میدهد.
[ویرایش]
واژه «ذیالقعده» از ریشه «قعود» به معنای نشستن گرفته شده است. علت نامگذاری این ماه آن است که عربها در دوران پیش از اسلام، در این ماه از جنگ و سفرهای نظامی دست میکشیدند و در حالت توقف و آرامش قرار میگرفتند. در منابع اسلامی، این ماه به عنوان ماه دعا و اجابت دعا معرفی شده است. در برخی نقلها آمده است که: این ماه زمان مناسبی برای دعا در هنگام گرفتاری است. دعا برای رفع ظلم در این ماه اثر ویژه دارد. روزه در این ماه بهعنوان «روزه حاجت» توصیه شده است. مستحب است کسانی که قصد
حج تمتع دارند، از ابتدای این ماه مو و ناخن خود را کوتاه نکنند. روزه گرفتن در برخی روزهای این ماه (مانند روز دحوالأرض) مستحب است.
[ویرایش]
از مهمترین رویدادهای ماه ذیالقعده میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
۱ ذیالقعده: ولادت
حضرت فاطمه معصومهآغاز
دهه کرامت (در ایران)
۵ ذیالقعده: روز بزرگداشت امامزادگان
۶ ذیالقعده: بزرگداشت
احمد بن موسی (شاهچراغ)
۱۱ ذیالقعده: ولادت
امام رضا۲۵ ذیالقعده: روز
دحوالأرضآخر ذیالقعده: شهادت
امام جواد
