زکیه
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
زَکیه از نام‌ها و القاب
حضرت فاطمه زهرا و به‌معنای «پاک و پاک‌دامن» یا «وجود پربرکت» است.
[ویرایش]
در متن ارسالی، سه معنای «زکیه» با استناد به سه آیه قرآنی توضیح داده شده است:
۱. پاک‌دامنی و عصمت: در
آیه ۱۹ سوره مریم، جبرئیل به مریم می‌گوید: «إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا»؛ «من فرستاده پروردگار توام تا از جانب او پسری پاکیزه به تو بخشم.» این کاربرد، «زکی» را در پیوند با پاک‌دامنی و مقام عصمت نشان می‌دهد.
۲. پاکیزگی از گناه: در
آیه ۷۴ سوره کهف،
موسی در اعتراض به
خضر پس از کشتن جوان می‌گوید: «أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ»؛ «آیا جوانی پاکیزه و بی‌گناه را بی‌آنکه کسی را کشته باشد، کشتی؟» در این کاربرد، «زکیه» به‌معنای بی‌گناه و پاک از هر جرم است.
۳. پاک‌سازی نفس: در
آیه ۹ سوره شمس آمده است: «قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا»؛ «رستگار شد هر که روان خود را پاک ساخت.» این کاربرد، معنای پاک‌سازی و رشد دادن نفس را در بر دارد.
[ویرایش]
بر اساس این معانی، «زکیه» به بانویی گفته می‌شود که از همه ناپاکی‌های اخلاقی دور باشد و هرگز هیچ صفت بدی در وجودش یافت نشود. در متن ارسالی، این معنا با مقام عصمت حضرت فاطمه پیوند داده شده است.
