طاهره
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
طاهره از القاب
حضرت فاطمه زهرا و به‌معنای پاک، پاکیزه و منزّه از آلودگی است. در متون دینی، این لقب با
آیه تطهیر و روایاتی درباره جایگاه
اهل‌بیت پیوند داده شده است.
[ویرایش]
«طاهره» مؤنث «طاهر» و به‌معنای پاک و پاکیزه است. در کاربرد دینی، این واژه می‌تواند بر پاکی از آلودگی‌های ظاهری و معنوی دلالت کند. در مطالب نقل‌شده، لقب طاهره برای حضرت فاطمه ناظر به پاکی و
عصمت ایشان دانسته شده است.
[ویرایش]
در آیه ۳۳ سوره احزاب آمده است: «إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا» «خداوند فقط می‌خواهد پلیدی را از شما اهل‌بیت دور کند و شما را کاملاً پاک گرداند.» بر پایه روایاتی که مفسران و محدثان شیعه و اهل‌سنت نقل کرده‌اند، حضرت فاطمه از مصادیق اهل‌بیت در این آیه است. در تفسیر شیعی، دورشدن «رجس» از اهل‌بیت و تعبیر «تطهیراً» از دلایل عصمت آنان شمرده می‌شود؛ از این منظر، لقب «طاهره» با مضمون آیه تطهیر ارتباط دارد.
[ویرایش]
از گزارش‌های مهم درباره پیوند حضرت فاطمه با آیه تطهیر،
حدیث کساء است. در نقل مشهور این حدیث، پیامبر در خانه فاطمه قرار گرفت و پس از آن
امام علی،
امام حسن،
امام حسین و
حضرت فاطمه گرد آمدند. سپس آیه تطهیر نازل شد و پیامبر اهل‌بیت خود را مشمول آن دانست.
[ویرایش]
روایتی از
امام صادق نقل شده است که در پاسخ به پرسشی درباره غسل امیرالمؤمنین پس از غسل‌دادن پیامبر فرمود: پیامبر پاک و مطهّر بود، اما علی غسل کرد تا این حکم به‌عنوان سنت باقی بماند. این روایت در همان متن برای توضیح معنای طهارت و تفاوت آن با احکام مربوط به لمس میت آورده شده است.
